“Blijf je eigen weg volgen en vergeet vooral niet te genieten.”
Soms begint een topsportcarrière heel toevallig. Bij Gijze Stroboer gebeurde dat nadat hij als jonge jongen rugklachten kreeg door een snelle groeispurt. Een fysiotherapeut adviseerde hem om te gaan zwemmen. In het zwembad van Hilversum viel zijn talent direct op en niet veel later zwom hij bij De Robben. Eerst als wedstrijdzwemmer, maar al snel ontdekte hij dat waterpolo veel beter bij hem paste. De snelheid, het teamwork en het fysieke spel maakten hem enthousiast. “Met mijn snelheid kon ik goed de bal halen, maar later ben ik ook echt van het spel gaan houden.”
Succes kwam niet vanzelf
Sporten ging hem sowieso gemakkelijk af. Tennissen, atletiek, zwemmen; hij had gevoel voor veel verschillende sporten. Toch kwam succes niet vanzelf. Zijn dagen stonden in het teken van trainen. Regelmatig lag hij om zes uur ’s ochtends al in het water en volgde later op de dag nog een tweede training. In zijn jeugd was een zwemwedstrijd in de ochtend en een waterpolowedstrijd in de avond heel normaal.
Al op zijn zeventiende werd hij geselecteerd voor het Nederlands waterpoloteam. Daardoor maakte hij als jonge speler de Olympische Spelen van München in 1972 mee. Een bijzondere ervaring. Ineens bevond hij zich tussen de grootste sporters ter wereld. Tegelijkertijd werd München ook de Spelen die werden overschaduwd door de terroristische aanslag. “Een Spelen van uitersten”, noemt hij het zelf.
Samenwerken voor succes
Vier jaar later volgde Montréal. Het team was deels vernieuwd en kreeg een nieuwe Kroatische coach. Die bracht een andere mentaliteit mee: duidelijk, streng en gericht op volledige inzet. Dat was wennen, maar het werkte. Het Nederlandse team groeide naar elkaar toe en won uiteindelijk een bronzen olympische medaille. Voor Gijze was dat het bewijs wat een groep mensen kan bereiken als iedereen zich aan hetzelfde doel committeert.
Misschien is samenwerken dan ook wel de belangrijkste les die hij uit zijn sportcarrière heeft meegenomen. Een team bestaat uit verschillende persoonlijkheden, talenten en meningen. Toch moet je samen een manier vinden om succesvol te zijn. Die ervaring heeft hem later in zijn werk en in het leven enorm geholpen.
Denken in oplossingen
Daarnaast leerde topsport hem om anders naar problemen te kijken. Als iemand zegt dat iets niet kan, dan begint het voor Gijze juist interessant te worden. Hoe kan het dan wél? Welke route moet je nemen om je doel te bereiken? Dat vermogen om in oplossingen te denken gebruikt hij nog steeds dagelijks.
Na zijn sportcarrière rondde hij zijn opleiding af en ging hij aan het werk. Via zijn afstudeerscriptie kwam hij terecht bij het opleidingscentrum van de Nederlandse Vereniging van Makelaars. Daar ontdekte hij opnieuw wat hem drijft: werken met mensen. Niet status of geld, maar samenwerking, verbinding en ontwikkeling geven hem energie.
Ook binnen de Nederlandse Vereniging van Olympische Deelnemers (NVOD) bleef hij actief. Jarenlang zette hij zich als bestuurslid en vrijwilliger in om olympiërs met elkaar te verbinden. Nog steeds droomt hij van een nationale Olympische Dag waarop honderden olympiërs scholen bezoeken om hun ervaringen en de olympische waarden door te geven aan een nieuwe generatie.
Blijf jezelf trouw
Wat hij huidige topsporters wil meegeven? Hard werken is belangrijk, maar verlies jezelf niet. Laat je niet volledig leiden door systemen of verwachtingen van anderen. Denk ook alvast na over wat je na je sport gaat doen. Dat geeft rust. Maar boven alles: geniet van de reis. Van de mensen die je ontmoet, de ervaringen die je opdoet en de momenten die je meemaakt. Want uiteindelijk zijn dat de herinneringen die het langst blijven hangen.
Voor Gijze is dat misschien wel de mooiste olympische les: medailles zijn prachtig, maar de weg ernaartoe en de mensen die je onderweg ontmoet zijn minstens zo waardevol.
Foto: Gijze als schipper op een historische salonboot
