“Topsport leerde mij het verschil tussen willen en kiezen, ondernemerschap leerde mij het verschil tussen een medaille en betekenis.”
Ik begon met judo toen ik 5 jaar was, maar pas later ontdekte ik de belangrijkste les die ik in mijn sportcarrière heb geleerd, het verschil tussen willen en kiezen. Veel sporters willen naar de Olympische Spelen, maar heel weinig kiezen ervoor. Kiezen betekent dat je bereid bent om echte offers te brengen. Ik koos ervoor.
Dat betekende dat ik mijn eindexamen van de HTS een jaar uitstelde vanwege het WK, dat ik net een relatie had maar tóch in Japan (het judo mekka) ging wonen, dat ik acht jaar lang op een extreem strikt dieet in mijn gewichtsklasse leefde, dat ik dag en nacht trainde en dat mijn sociale leven vrijwel stil stond. Het is geen garantie voor succes, maar het is wel een voorwaarde om op het allerhoogste niveau mee te doen.
Daar verloor ik mijn droom
Op 27 juli 1992 stond ik in Barcelona op de Olympische tatami, in het Palau Blaugrana, in de klasse tot 78 kilo. Daar verloor ik ook mijn droom. Niet door gebrek aan kracht, techniek of voorbereiding, maar omdat ik tijdens mijn belangrijkste gevecht geen initiatief nam. Ik was te voorzichtig, te bang om mijn droom te verliezen. Precies daardoor verloor ik hem. Ik liep de mat af met het gevoel dat ik mezelf tekort had gedaan, en dat gevoel is jarenlang mijn scherpste leermeester geweest.
Na mijn sportcarrière startte ik in 1995 mijn eigen bedrijf. Dertig jaar later is My New Behavior actief in Amerika en Europa. We helpen organisaties en individuen met duurzame gedragsverandering, met een methode en software die ik zelf heb ontwikkeld en die mensen in hun eigen tempo laten werken aan routines die leiden tot het gedrag dat zij nodig hebben om hun doelen te bereiken. Veel van die aanpak komt rechtstreeks uit de topsport. De vraag blijft altijd dezelfde: wil je veranderen, en kies je ervoor? Want gedrag verandert niet door motivatie, maar door kleine keuzes die je elke dag opnieuw maakt.
De belangrijkste les is het nemen van initiatief
De belangrijkste levensles uit mijn Olympische jaren, het nemen van initiatief, gebruik ik nog elke dag. Zeker in een tijd waarin AI mij als ondernemer de kans geeft om continu nieuwe stappen te zetten. Blijven bewegen, blijven leren, blijven durven en blijven dromen. Dat is voor mij initiatief.
Als ik terugkijk op mijn topsportcarrière baal ik nog steeds dat ik geen medaille heb gewonnen. Maar de waarde die die reis mij heeft gegeven als mens en als ondernemer is groter dan wat er om mijn nek had kunnen hangen. Een paar jaar geleden lanceerde ik een gedragsprogramma voor de Amerikaanse overheid waarmee blinden en slechtzienden worden ondersteund bij het realiseren van hun grootste dromen: onafhankelijk kunnen leven en werk vinden. Dat doet iets met je perspectief. Het missen van een medaille voelt dan anders. Ik ben ongelooflijk trots dat ik voor deze doelgroep iets kan betekenen. En inmiddels heb ik het initiatief genomen om dat ook in Nederland te doen.
Naast mijn bedrijf ben ik voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Olympische Deelnemers. Samen met het bestuur heb ik de nieuwe identiteit Dutch Olympians neergezet, een initiatief waar ik veel energie van krijg.
De echte winst is het geven van betekenis
In de afgelopen jaren heb ik twee boeken geschreven over gedrag en gedragsverandering, en ik werk aan mijn derde. Het is bijzonder om te zien dat de inzichten die ik ooit op de mat leerde, nu worden gebruikt door leiders, teams en organisaties in meer dan honderd landen in vijftig talen. In de Verenigde Staten sta ik op het podium als keynote speaker. Dat voelt soms hetzelfde als vroeger in de arena. Hetzelfde gevoel van spanning, focus en presteren op het hoogste niveau, alleen draag ik nu geen judopak meer, maar de verantwoordelijkheid om mensen iets waardevols mee te geven.
En misschien is dat uiteindelijk de echte winst. Geen medaille, maar betekenis.
Anthonie Wurth
Founder en CEO My New behavior
Voorzitter Dutch Olympians
